Siberkare’de bu güne kadar sadece atıfta bulunulan ve pek de sempati ya da empati ile yaklaşılmayan manga külliyatından ilk örneğe sıra geldi. Bu ilk örnek ise 100% Japon ürünü olmayan bir iş olarak özellikle seçildi. Icaro’nun yazarı ,bu satırlarda çok değinilmiş bir çizgi roman mega starı : Moebius (Jean Giraud ,Bknz.) .Çizeri ise “mangaka”lar arasında Belçika-Fransız ekolüne ilgisiyle ayrıksı bir pozisyon almış çok usta (ve bol ödüllü) bir çizer : Jiro Taniguchi.(D: 1947, Tottori ,Japonya)
Jiro Taniguchi, başka bir manga ustasının asistanı olarak başladığı çizim yaşamında ilk mangasını 1970 de yayınlamış. (Kareta Heya: Adanmış yaz) O günden bu güne gerek başkalarına gerek kendisine ait senaryoları çize gelmekte. Manga’nın Japon basınının ana unsurlarından biri olduğu dolayısıyla pazar hacmi, çeşitlilik ve yayın devinimi açısından Batı ile bir benzerlik taşımayan ortamında Jiro Taniguchi de olağan dışı sayıda işe imza atmış durumda.
Tanigushi, başlangıçta bir shonen manga (delikanlılar için çizilen manga) , çizeri olarak belirdiği ortamda işlerinin giderek daha derin konulara yönelmesi ve shonen manga’nın temel özelliklerinden olan aşırı şiddet öğesinden uzaklaşması ile dikkat çekmiş bir isim. Herhalde onun işlerini, “seinen manga” (genç erkekler için) ya da “seijin manga” (erişkin erkekler için) kategorileri içinde değerlendirmek gerekiyor. (Mangaya yabancı olanlar için, bu türün, yayın frekansı ve hacmi çok yüksek olmakla kalmayıp, çok sayıda alt kategoride belirlenmiş okuyucu kesimlerine göre yazılıp çizildiğini not edelim. Her manga aslında sadece bir grup okuyucuya yönelik ve aslında sadece Japonlar için Japonlar tarafından üretilen bir dev yayın kolu.)
Moebius ile Jiro Tanigushi’nin birlikte kotardıkları Icaro (İkarus’a gönderme) 2001 tarihli ve iki ciltlik bir iş. Moebius esere yazdığı önsözde hikayeyi gördüğü bir rüyadan kurguladığını söylemekte ki, Moebius’un rüyalarından ürettiği çok işi vardır. Adından anlaşılabileceği üzere Icaro, uçma metaforu ile ilgili bir hikayeyi anlatmakta. Baş kişi Icaro doğuştan uçabilme yeteneğine sahip ve bu nedenle bilim adamlarının elinde bir dev hangarda büyütülmüş durumda ve orada kapalı. Dış dünyaya ait bir bilgisi veya ilişkisi sıfır. Gün geliyor Icaro tesisisin elemanlarından Yukiko’ya tutuluyor ve onun yardımı ile özgürlüğüne kavuşmaya çalışıyor.
Bazı alt hikayelerle de desteklenen bu senaryonun mangaya aktarımında iki temel özellik göze çarpıyor. Bunlardan birincisi uçma fiilinin Moebius’un zamanında kendi kullandığı açı ve hareketlere çok benzer çizimi. İkincisi ise mangada nadiren gözlenen arka plan ayrıntıları. Standart manga karakter çizimlerinden bir miktar uzaklaşan Tanigushi, arka plan ve sahne ayrıntılarında olağan dışı çizimler sergilemekte. Batı’nın büyük ustasının nasıl çizileceğini bilerek yazdığı senaryonun yine Batı’lı yönlerini kağıda dökerken manganın bizlere yabancı (ve de çoğu zaman ters gelen diyeceğim) yüz, vücut, duygu ,ifade özelliklerini terk etmeden işini gerçekleştirmiş. Siberkare’de verilen örneklerden ( Not: sağdan sola doğru izlenip okunması gerekmekte) izlenebilecek bu manganın bu özellikle soğuk görünümlü ve mekanik tarzının kasten yaratılmadığını da söylemeliyiz. Bu alt manga kategorisinin (seinen veya seijin ?) geleneksel tarzı bu.
Sempati/empati duyalım duymayalım mangaka’lar arasında pek çok ,”büyük usta ve yaratıcı” çizer var ve Jiro Tanigushi’de onlardan biri; sanatından öğrenilebilecek çok şey var…
