Geçen hafta Siberkare hiper-gerçekçi çizgi roman ekolünün foto-gerçekçilik alt kategorisinden başarılı bir örneği konuk etmişti. Bu kez ise sahanın diğer bir köşesine uzanıp foto-referansçı ekolden önemli bir çalışmadan örnekleri ağırlamakta.
“Road to Perdition” (Perdition’a giden Yol) , İngiliz sanatçı Richards Piers Rayner’in (d:?) 4 yılda çizdiği 300 sahifelik klasikleşmiş bir eser. Rayner, 1988′den bu yana endüstriyel çizgi roman dünyasında. Özellikle DC Comics and Marvel için çizmekte ve Hellblazer, Swamp Thing, L.E.G.I.O.N., Doctor Fate, ve Doctor Who maceralarının üretimine katılmış isimlerden.
Rayner’i esas ünlendiren ve 1998 de ilk basımı yapılan bu “grafik-roman”ın senaryosu ise aşırı üretken bir “pulp-fiction” ve çizgi hikaye yazarı olan Max Allan Colins’e (d:1948,Iowa) ait. (Bu eserin başarısından dolayı 2003 de üç ayrı ek hikaye yine Collins tarafından yazılıp başka çizerlerce resmedilmiş ise de orjinalin başarısı şüphesiz bunlarda bulunmamakta.)
Rayner’in Road to Perdition’da kullandığı teknik, karakterleri eski fotolardan, gazetelerden ya da film karelerinden alıntılayıp çini mürekkebi ve çok usta tarama teknikleri ile kağıda dökmek. Kullandığı açılar ve ışık ise türün, eski ve ünlü filmlerine gönderme yapmakta.
Road to Perdition’ın yayın hakları Steven Spielberg tarafından satın alınmış, ve Sam Mendes’in yönetiminde ,kadrosunda Tom Hanks, Paul Newman, Jude Law, Daniel Craig ve Jennifer Jason Leigh gibi ünlü isimlerin bulunduğu bir büyük yapım olarak 2002 de beyaz perdeye aktarılmış idi. Bu aktarım ile çizgi-roman arasında çok ciddi yaklaşım ve ayrıntı farkları olduğunu da belirtmek gerekiyor.
Öte yandan Road to Perdition’ın kendisi de bir aktarıma dayanmakta. Karakterler ve hikayenin ana teması aslında ünlü bir Japon mangası olan Kozure Okami’ye (İngilizcede, “Lone Wolf and Cub” diye yayınlandı.) dayanmakta. 1970 
lerde Japonya’da çok tutulup sonradan dünyaya yayılan bu uzun soluklu seri ünlü manga çizeri Goseki Kojima (1928-2000) ve yazar Kazuo Koike (d:1936,Daisen)’e ait. Bu manga üzerinden de 6 sinema ve pek çok TV filmi çekilmiştir.
Road to Perdition’da Max Allan Collins ,manga orijinaldeki samuray bir baba ile küçük oğlunun maceralarını ,1930′ ların Amerikan gangster dünyasına taşımış ve mangadaki şiddet unsurunu korumuş hatta belki de arttırmıştır.Ancak senaryonun Richards Piers Allen’in aşırı titiz çizimleri olmasaydı o kadar etkili veya özgün olduğunu söylemek olası değil. Sonuçta katolik bir tetikçinin seri cinayet/intikam zinciri içinde küçük oğluyla ilişkisinin yine çocuğun gözünden verildiği bir basit yol ve gangster savaşı hikayesi. Ancak çizimler işin boyutunu çok farklılaştırmakta.
Karede, birbirinden tamamen farklı çizim tekniklerinin benzer bir hikaye örgüsünde kullanımı açısından Piers Allen’den bir kaç panele ilaveten Kozure Okami’den de bir örnek verilmesi de farz idi.
